Kościelne - Panie, Dobry Jak Chleb
Player audio w wersji BETA. Ew. zgłoszenia błędów prosimy kierować na
Kościelne - Panie, Dobry Jak Chleb
Kody na stronę
x
Komentarze (13)
Oglądasz 1 - 13 z 13
/ 2012-03-21 18:19:50
ta pieśń jest piękna .Moja ulubiona pieśń kościelna!
/ 2012-03-15 16:44:34
to hym kongresu eucharystycznego
/ 2011-09-17 07:07:50
musze sie douczyc bo mam to spiewac sama w kosciele i mam 11i pol lat.
zyczcie mi powodzenia:):)
zyczcie mi powodzenia:):)
/ 2011-03-11 16:42:29
> Anonim napisał/napisała:
> > Ref.
> > Panie dobry jak chleb,
> > bądź uwielbiony od swego Kościoła,
> > bo Tyś do końca nas umiłował,
> > do końca nas umiłował.
> >
> > 1. Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
> > byśmy do nieba w drodze nie ustali.
> > Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
> > dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.
> >
> > 2. Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
> > bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
> > Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
> > a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
> >
> > 3. Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
> > jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
> > Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
> > Ref.
> > Panie dobry jak chleb,
> > bądź uwielbiony od swego Kościoła,
> > bo Tyś do końca nas umiłował,
> > do końca nas umiłował.
> >
> > 1. Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
> > byśmy do nieba w drodze nie ustali.
> > Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
> > dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.
> >
> > 2. Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
> > bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
> > Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
> > a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
> >
> > 3. Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
> > jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
> > Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
/ 2011-03-11 16:40:40
Anonim napisał/napisała:
> Ref.
> Panie dobry jak chleb,
> bądź uwielbiony od swego Kościoła,
> bo Tyś do końca nas umiłował,
> do końca nas umiłował.
>
> 1. Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
> byśmy do nieba w drodze nie ustali.
> Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
> dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.
>
> 2. Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
> bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
> Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
> a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
>
> 3. Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
> jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
> Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
> Ref.
> Panie dobry jak chleb,
> bądź uwielbiony od swego Kościoła,
> bo Tyś do końca nas umiłował,
> do końca nas umiłował.
>
> 1. Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
> byśmy do nieba w drodze nie ustali.
> Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
> dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.
>
> 2. Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
> bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
> Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
> a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
>
> 3. Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
> jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
> Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
/ 2011-03-05 13:10:24
Lubie ją !!!
Śliczna pieśń ;p
Śliczna pieśń ;p
/ 2010-04-17 11:24:07
Piękna pieśń
/ 2009-07-13 15:22:57
Kocham to
/ 2009-07-13 15:22:40
Kocham To <33333
/ 2009-06-27 20:33:33
Poprostu śliczna pieśń
/ 2009-06-21 17:30:55
brzyćko
/ 2009-06-19 18:06:10
Piękna pieśń ........
/ 2009-04-14 19:54:43
Ref.
Panie dobry jak chleb,
bądź uwielbiony od swego Kościoła,
bo Tyś do końca nas umiłował,
do końca nas umiłował.
1. Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
byśmy do nieba w drodze nie ustali.
Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.
2. Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
3. Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
Tyś naszym życiem i oczekiwaniem.
4. Tyś za nas życie swe oddał na krzyżu,
a w znaku chleba w świątyniach zostałeś.
I dla nas zawsze masz otwarte serce,
bo Ty do końca nas umiłowałeś.
Panie dobry jak chleb,
bądź uwielbiony od swego Kościoła,
bo Tyś do końca nas umiłował,
do końca nas umiłował.
1. Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył, Panie,
byśmy do nieba w drodze nie ustali.
Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali.
2. Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
a Chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.
3. Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
Cóż my bez Ciebie, Panie, uczynimy?
Tyś naszym życiem i oczekiwaniem.
4. Tyś za nas życie swe oddał na krzyżu,
a w znaku chleba w świątyniach zostałeś.
I dla nas zawsze masz otwarte serce,
bo Ty do końca nas umiłowałeś.
Oglądasz 1 - 13 z 13
